Zaterdag
In het weekend hebben we deelgenomen aan een reeks excursies onder leiding van kleine Vinicio.

Op het prettige tijdstip van 07:00 uur ´s ochtends verzamelden we ons zaterdag voor de school. Behalve ons gingen kleine Vinicio (uiteraard) en nog twee Nederlandse meiden, Nathasja en Olga mee.

Eerst met de bus richting Otavalo (treinen doen ze hier niet aan). Nathasja en Olga vermaakten zich met nog wat bijslapen, Vinicio, Carola en ik met een paar potjes `set´ (bedankt Go). Na 3 uur rijden kwamen we aan bij een mooi bergmeertje waar we met een ijskoude dip écht wakker zijn geworden. Vervolgens een boottochtje gemaakt om van de schrik te bekomen en door naar Otavalo.

In Otavalo hebben we één van de must see´s voor gringo´s in Ecuador afgevinkt, Otavalo´s Saturday Market. Dit is een markt met vooral kleding, etenswaar en ambachtelijke kunst. Het wekelijkse event trekt aardig wat toeristen, maar is voornamelijk voor locals. We zijn een armbandje en een weekendtas rijker. En… de ervaring van het eten van gegrilde tor. Carola kon er geen genoeg van krijgen, ik vond het wat minder.

Daarna zijn we doorgelopen naar de waterval van Peguche. Deze waterval is groter en mooier dan die we vorig weekend hebben gezien. Wat het nog leuker maakte, was dat er naast de waterval omhoog kon worden geklommen langs boomtakken en rotsen. In Nederland zou het gevaarlijk en verboden zijn, maar hier doen ze niet zo moeilijk. Ik heb me aardig uit kunnen leven.

De oom en tante van kleine Vinicio
Vervolgens zijn we doorgegaan naar de oom en tante van kleine Vinicio. Eerst weer sjouwen, daarna met de bus en daarna verder in de laadbak van een pick up truck. Toen we daar aankwamen was het halve pad uitgelopen (een straat kon je dit stoffige zandpad niet noemen), om die vreemde buitenlanders te bekijken. In deze buurt zijn ze die niet gewend. De ontvangst was er echter niet minder op.

Het hutje waar deze mensen wonen is wat primitief, voor het huis lopen koeien, varkens en kippen, er is geen stromend water, de muren bestaan uit aangestampte aarde en door het dak kun je ´s nachts de sterren tellen. Maar zoals ik al zij, de ontvangst was er niet minder op en we mochten kiezen wat we wilden eten. Carola en ik waren wel in voor wat avontuur, dus we kozen voor `iets typisch Ecuadoriaans´. In typisch Ecuador worden feestelijke maaltijden opgeleukt met de delicatesse `cuy´ (in typisch Nederlands is dat een cavia). Nou heb ik met cavia´s minder dan met bijvoorbeeld konijnen en die eet ik ook, dus hier wilde ik geen probleem van maken. Maar toen de zoon des huizes even later met een levende cuy aan kwam zetten, voelde ik me toch wel wat schuldig. Vervolgens zijn we getuige geweest van het ontharen en bereiden op een houtvuurtje van de beesten (Carola, Vinicio en ik kregen er allemaal één) en vervolgens hetzelfde ritueel voor de kip voor Nathasja en Olga (die wilden liever iets `normaals´ eten). Het doodslaan tegen de muur hebben we gelukkig gemist. De maaltijd smaakte prima. Cuy smaakt een beetje als kip, maar dan met meer smaak. Er zit alleen weinig vlees aan. Ik heb de hele cuy naar binnen gewerkt, Carola had er wat meer moeite mee en heeft alleen een poot opgegeten en de rest laten staan.

´s Nachts zijn we hier blijven slapen.

Zondag
De volgende ochtend hebben we afscheid genomen van de oom en tante van kleine Vinicio. We hebben nog wat gebanjerd in de omgeving en een waterfiets gehuurd bij een meertje. De laatste activiteit bestond een bezoek aan een vulkaan. Ook hier werden we in de laadbak van een pick up heen gehobbeld. In de krater van de vulkaan lag een meer, waarover we een boottocht hebben gemaakt. Erg mooi!

Na de vulkaan zijn we naar huis gegaan om nog gauw even wat huiswerk te maken en dit verhaaltje te typen. Morgen vroeg naar school voor een volgende week met excursies, Spaanse lessen en huiswerk.

Na deze week komen de echt stoere verhalen, want woensdag gaan we een paar dagen de rimboe in om een indianenstam te bezoeken. Later meer…

Koen